Redakcja Kujon.net

Charakterystyka wybranych grup glonów




Tobołki

Tobołki to jednokomórkowe glony. U większości komórki opatrzone są dwoma wiciami spełniającymi rolę aparatu ruchowego. Tobołki pokryte są zbudowanym z celulozowych płytek pancerzykiem posiadającym dwie bruzdy, w których umieszczone są wici.

Komórki tobołków mają kolor brunatny, a niektóre gatunki mogą mieć właściwości fluorescencyjne (tak jest np. u Noctiluca, czyli nocoświetlika).

Eugleny

Eugleny (czasem nazwane również klejnotkami) żyją głównie w wodach zanieczyszczonych, przeważnie słodkich. Każdy organizm posiada dwie wici (wyrastające z tzw. gardzieli), z których jedna jest prawie niewidoczna przez swój niewielki rozmiar.

Komórki tych glonów otacza pellikula, czyli elastyczna błona komórkowa, która pozwala euglenom na zmiany kształtu oraz wykonywanie tzw. ruchów metabolicznych.

W organizmach euglen występuje chlorofil a i c (który może być utracony pod wpływem długiego odcięcia od światła słonecznego), zaś materiałem zapasowym jest paramylon (wielocukier).

Eugleny rozmnażają się przez podział podłużny komórki.

Okrzemki

Okrzemki stanowią dość liczną grupę organizmów (ok. 10 000 gatunków). Występują w formie kokalnej - posiadają twarde pancerzyki, złożone z dwóch części (wieczka i denka), o specyficznej dla gatunku rzeźbie. Charakterystyczną cechą ich komórek jest brązowa barwa nadawana przez fukoksantynę oraz obecność dużych kropel tłuszczu w cytoplazmie.

Z obumarłych pancerzyków okrzemek żyjących w trzeciorzędzie powstał diatomit występujący w dwóch postaciach: sypkiej (nazywany jest wtedy "ziemią okrzemkową") i stałe, jako skała osadowa. Ziemia okrzemkowa stosowana jest w przemyśle spożywczym i przy produkcji dynamitu.

Okrzemki rozmnażają się głównie bezpłciowo. W czasie tego procesu następuje podział protoplastu i rozdzielenie części pancerzyka - jedna z komórek potomnych otrzymuje wieczko, druga - denko. Każda z tych części służy po podziale jako wieczko, denko zaś jest dobudowywane. Po kilku pokoleniach, kiedy komórka osiąga minimalne możliwe rozmiary (i nie może już dalej się dzielić), pancerzyk zostaje odrzucony, protoplast powiększa się do maksimum (charakterystycznego dla gatunku) i zbudowany zostaje nowy pancerzyk.

Rozmnażanie płciowe u okrzemek zachodzi na zasadzie oogamii lub izogamii, a powstała w tym procesie zygota nosi nazwę auksospory.